Erotyczne Obrazy Japońskie

Ania Wilkosz

Tytuł:	"Erotyczne Obrazy Japońskie 1700-1820. Przestrzeń przepływającego świata"
Autor:	Timon Screech
Przekład:	Beata Romanowicz, Wioletta Laskowska, Joanna Wolska-Lenarczyk
Wydawca:	TAiWPN UNIVERSITAS
Data i miejsce wydania:	Kraków, 2002
ISBN:	83-7052-573-3
Tytuł oryginału:	"Sex and the Floating World. Erotic Images in Japan 1700-1820"
Wydawca oryginału:	Reaktion Books Ltd.
Data pierwszego wydania:	1999

Album "Erotyczne Obrazy Japońskie" pojawił sie na polskim rynku niedawno. Tematyka w nim poruszania należy w naszym kraju do dość kontrowersyjnych, prezentuje on bowiem erotykę, jak również i pornografię w sztuce malarskiej Japonii okresu Edo (1603-1868). Szczyt popularności shunga (owe obrazy o tematyce erotycznej) przypada na XVII - poł. XIX w.n.e. Na tym też okresie głownie skupia się książka. Wyróżnienie tego okresu nie przeszkadza wyprowadzeniu dokładnej analizy przyczyny powstania tego rodzaju tworów i dzieł (nie można bowiem o części z owych obrazów wyrazić się "dzieła". Słowo twór wydaje mi się dobrym zamiennikiem, choć o nieco może w porównaniu do "dzieła" zbyt pejoratywnym wydźwięku), a także dokładnej analizie shunga czy też ich wcześniejszych odpowiedników, od momentu powstania do momentu, gdy obrazy przestają spełniać swą rolę (wiąże się to z coraz większą niechęcią władz wobec shunga, nie bez wpływu są także wpływy europejskie i pierwsze wyraźnie i oficjalne potępienie dzielnic uciech jako miejsc moralnego zepsucia, a także potępienie masturbacji). W albumie temat shunga poruszony został w bardzo szerokim zakresie - w 5 rozdziałach znajdziemy kolejno informacje na temat okoliczności i przyczyn powstania tych obrazów i ich przeznaczenia; czasu i miejsca w obrazach, a także społecznego spojrzenia na seks w Japonii okresu Edo; ciała, granic, ubiorów czy tkanin ukazanych na obrazach; występujących w shunga symbolach; roli spojrzenia, obserwacji, lustra i elementu "podglądactwa"; i wreszcie na temat "wyjścia" seksu na świat zewnętrzny. Wiadomości podane w albumie poparte są ilustracjami - pięknymi, szokującymi, gorszącymi, czasem może nieco obscenicznymi - nie należy spodziewać się sięgając po album, wyłącznie delikatnych, pięknych, romantycznych obrazów miłosnych - można takowe w albumie znaleźć, jednak dominują sceny ukazujące ten mniej platoniczny rodzaj miłości - miłość cielesną. Z tego powodu album nie nadaje się dla dzieci, natomiast osoby dojrzałe z pewnością zainteresuje inne spojrzenie na sztukę Japonii, a także inne od powszechnie nam znanego, spojrzenie na seks*.

Albumowi od strony technicznej nie można właściwie nic zarzucić - druk jest czysty, litery dość duże (nieco za mała czcionka użyta została przy opisach ilustracji, co jednak nie przeszkadza znacząco w kontemplacji książki), kolor druku wyraźny i żywy, papier biały i przyjemny w dotyku. Okładka albumu jest sztywna i zaopatrzona w gładką obwolutę. Ogląda się go i czyta bardzo przyjemnie, i zdecydowanie polecam go jako miłą, trochę ekscentryczną i nietypową, aczkolwiek bardzo interesującą i wciągająca lekturę na nadchodzące zimowe wieczory.

*W krajach takich jak Francja czy Wielka Brytania tzw "zepsucie moralne" nawet w czasach swej kulminacji nigdy nie spłodziło tak wielkiej ilości dzieł malarskich ukazujących pożycia seksualnego społeczeństwa, dlatego pozwalam sobie na umniejszenie wagi doświadczeń wyniesionych z tamtejszych miejsc uciech cielesnych jako źródła wiadomości o erotycznym życiu ówczesnych Europejczyków.

Dodaj do:

Ocena

Komentarze

Ilość komentarzy: 6 dodaj

[2] Re: Erotyczne Obrazy Japońskie

piretka [*.autocom.pl], 09.06.2004, 01:09:25, odpowiedź na #1

Jaka tam sztuka? ... ;). Zas tak na powaznie - czesc shunga owszem moze pretendowac do miania Sztuki i to przez wielkie S, ale znakomita wiekszosc to jednak zwykle malarstwo pornograficzne - fakt, ze nie sa to oblesne zdjecia, a oblesne obrazy nie czyni jeszcze niektorych shunga sztuka.

Odpowiedz